Yeşeriyor ağaçlar kuşlar cıvıl cıvıl baharı müjdelerken, göğsüme yatıyorsun saçlarını okşarken bir bebeğin masumluğu var üzerinde... Gözlerin kapalı aşk'a küçük şarkılar fısıldıyoruz birlikte ve hiç bir şey umrumuzda değil ağaçların altında uzanırken dünya, zaman, insanlar...
Gökyüzünü izliyoruz birlikte sırtıma batan çakıl taşlarını bile farketmiyorum o kadar mutluyuz ki uzun bir zamandan sonra sen göğsümde yatıyorsun kalp atışlarıma bu kadar yakınsın ve sana eşlik ediyorlar güzelliğin yakarken gözlerimi...
Bu ağacın altı hep özlemimin bir yansısı kalacak bende ve ben ne zaman buraya yalnız gelsem seninleyim aslında yıllar sonra bile, çok kadınlar sevdim senden sonra bile ama ne birtanesi tam olarak sen olabildi ne de herhangi biri senin kadar özlenebildi...
Yıldız Parkı biraz ıssızdı bu sefer elbette aşıklar vardı ama hiç biri bizim kadar ne mutluydu ne de birbirini bu kadar çok seviyordu bu yüzdendi hüznü ağaçların belki de... Sincaplar yine dallarda oynuyordu biraz durup izledim onları, uzandım sonra tekrar çınarın altına hayalini göğsüme yatırıp biraz daha aşkını perçinledim ve on yıl sonra bile hala aynı heyecan vardı içimde karanlığa saklanan çocukta, on yıl sonra bile hala aynıydı hasretin...
[HKZ]
Yorumlar
Yorum Gönder