Yokluğunda demlenir hasretim, açmaz tomurcuk olup kurur gülüşlerim, kaç geceyi astım sensizliğe bir bilsen, ne hayalin solar ne de sensiz mavilerim.
Yalnız satırlar şahit bu sevdaya bir de bu koca gri şehir. Bazen susarım sensizliğe gecenin en koyu üçünde, tutunup güzel ve gece kadar koyu gözlerine hayalini çekerim içime yavaşça her salisesinde yaşarım yanımda olmayışını ve içime doluşunu...
Ne güzel şey seni yazmak seni haykırmak tüm satırlara hece hece işlemek yokluğunu ve ne güzeldir bilirmisin tüm dünya duysun diye haykırmak bir adamın son nefesine kadar yalnız bir kadına ait olduğunu... [HKZ]
Yorumlar
Yorum Gönder