Aralarında ilk kez Hoca ile konuşmuştuk bu konuyu, fikirlerimi beyan ederken sunduğu tezler ve anti tezler o kadar heyecanlandırmıştı ki beni zamanın nasıl aktığını bile farketmedim. Sanki zaman bir çığ gibi hızlıca ilerliyordu,  muhabbetimiz inişleri ve çıkışları ile sürdürülebilirliğini hiç yitirmiyordu, uzun zaman sonra belki ilk kez bu kadar hoşnut olmuştum biriyle muhabbet etmekten. Aynı zamanda şaşkınlığımı gizleyemiyordum yeni tanıştığım bu gizemli adamdan. Ona hoca demelerinin nedenini çok sonra samimi olduğumuzda anlayacaktım, diğerleri gibi o da  bilgiye aç ve doymak bilmeyen bir hırsa sahipti. Zihni adeta bir kara delik gibiydi sanki herşeyi yutuyordu. Tartışma bazen şiddetleniyor farkında olmadan seslerimiz yükseliyordu, sonra bir an duraksayıp, etrafa bakınıp kahvedekilerin şüpheli bakışlarını farkedip çayından bir yudum alıp, normal ses tonuyla kaldığı yerden devam ediyordu. İkimizde doğruyu arıyorduk, bu yüzdendi sorgulamalarımız, savunduklarımız ve ürettiği...

Avuçlarım terliyor... Kalbimin atışı o kadar hızlandı ki artık hissedebiliyorum çırpınışını. Göğsümü yırtıp çıkmak istiyor adeta. Deneysel bir durum bu, ama bu deneyin sonucu  benimle birlikte yok olacağından kimseye bir fikir arz etmeyecek maalesef. Damarlarımda sanki kan yerine adrenalin dolaşıyor. Gözlerim her aşağıya baktığımda kararıyor, başım dönüyor. Avuçlarım terliyor ve emin olun korkuyu bu kadar net hissedebileceğiniz başka sahne yok bu hayatta. Ölümden herkes korkar korkmuyorum diyenler daha onunla burun buruna gelip tanışmamıştır emin olun. İster mucizevi olsun ister olmasın, ölümle tanışıp son anda Azrail'in elinden kurtulaların hayatına bakarsanız, artık eskiden oldukları insanlar olmadıklarını görebilirsiniz. Korku tüm vucudumu ele geçirdi, bedenim bir enstruman teli gibi titriyor adeta. O kadar hızlı nefes alıyorum ki ciğerlerim yanıyor, kirli havayı her soluyuşumda sanki  burnuma çekiçle vurulmuş gibi bir acı saplanıyor. Kulaklarım basınçtan tıkandı yada ...