Çok seversin bazen, öyle çok seversin ki onu bir an mutlu etmek için kendinden, özünden tavizler verirsin ardı arkası gelmeyen tavizler... Bi bakarsın kendi başına kalmışsın seni sen yapan herşeyi yitireli çok olmuş o gitmiş sen bitmişsin. Aşk sandığın herşey seni bu süreçte tüketmiş ve kendine bile yabancı olmuşsun. İşte yalnızlığın ağırlığı burada başlıyor kendine bile yabancılaştığın bu noktada... Seni sen yapan herşeyi seven insanlar, bir bakmışsın bütün bu kavramları değiştirmeye çalışıyorlar seni zamanla parçalarına bölüp yok ediyorlar. Belli bir zaman sonra seni olduğun gibi kabul edemez duruma geliyorlar peki bunun ne kadarı aşk ne kadarı...